Zdjęcie 1: Zdjęcie Toda Seelie autorstwa Toda Seelie„Wiele lat temu, po powrocie z czteromiesięcznej podróży, budząc się następnego ranka, odkryłem, że mój dysk główny przestał działać. Straciłem prawie wszystkie zdjęcia, które kiedykolwiek zrobiłem, wraz ze wszystkimi skanami w wysokiej rozdzielczości, które przez lata zrobiłem z negatywów. Ten scenariusz był koszmarem”. Profesjonalny fotograf Tod Seelie ciągnie dalej: „Oczywiście po tym wydarzeniu zmieniłem sposób archiwizowania”.
Seelie nie jest jedyny. Niedawne badanie przeprowadzone przez Seagate (za pośrednictwem Harris Interactive) wykazały, że 54% dorosłych ankietowanych osobiście utraciło lub zna kogoś, kto utracił pliki. Jednak zaledwie 10% z nich tworzy kopie zapasowe w trybie codziennym, a 25% – czyli jedna osoba na cztery – nigdy nie tworzy kopii zapasowych zasobów cyfrowych.
72% spośród uczestników ankiety uznało zdjęcia i filmy za swoje najcenniejsze zasoby cyfrowe, a ponieważ profesjonalni fotografowie mają do czynienia z ogromem bajtów w postaci zdjęć cyfrowych, kogo lepiej zapytać: Jakich rad mogą udzielić reszcie z nas? Jakiego oprogramowania i sprzętu używają do tworzenia kopii zapasowych? Co robią, gdy podróżują?
Przemieniająca moc utraty cyfrowych zdjęć
Zapytaliśmy fotografów Toda Seelie (na zdjęciu powyżej), Jima Jordana (na zdjęciu poniżej) i Kwai Lama o przykłady ich najgorszej utraty. „Nie chcę nawet o tym myśleć”, wspomniał Seelie. „Dzięki profesjonalnemu serwisowi udało mi się odzyskać wiele zdjęć z napędu, ale nie wszystkie z nich."
Jordan dodaje swoją historię grozy: „Kilka lat temu padł mi cały system RAID i musiałem wysłać 
Zdjęcie 2: Zdjęcie Jima Jordana autorstwa Jima Jordana dyski twarde do firmy zajmującej się odzyskiwaniem danych. Udało im się odzyskać około 85-90% plików, więc i tak miałem szczęście, ale to była dla mnie ważna lekcja i dlatego teraz używam dysków twardych Seagate i tworze kopię zapasową kopii zapasowej. Dowiedziałem się, że nigdy nie można oszczędzać na bezpieczeństwie, gdy chodzi o tworzenie kopii zapasowych plików”.
Doświadczenie Lama tylko przelało czarę goryczy. „Kilka lat temu awarii uległy nie jeden, lecz dwa dyski w moim komputerze archiwizującym (wówczas w komputerze PC pracującym na systemie Windows XP)”, mówi. „Danych nigdy nie udało mi się odzyskać... w rzeczywistości nie ma sposobu, aby dokładnie wiedzieć, co zginęło. Wciąż mam płyty CD z kopiami zapasowymi z tamtego okresu, lecz nie mam czasu, aby cofnąć się i sprawdzić, co na nich było”.
Ich systemy do tworzenia kopii zapasowej
Jordan korzysta z wielu systemów pamięci masowej do archiwizowania swoich fotografii i filmów wideo. „Główny system tworzenia kopii zapasowych, którego używam, to pojemny Xyratex RAID, który składa się z dwunastu wewnętrznych dysków twardych Seagate o pojemności 3 TB. To zapewnia mi automatyczne utworzenie kopii zapasowej każdego pliku w moim archiwum, zatem nie muszę się martwić o to, jak aktualna jest moja kopia zapasowa”.
„Mam również Drobo Pro z dyskami twardymi Seagate o pojemności 3 TB służące do tworzenia kopii zapasowej mojej kopii zapasowej”, mówi Jordan. „Jako dodatkowe zabezpieczenie mam dwa zestawy dysków twardych dla urządzeń Drobo oraz jeden zestaw, który jest zawsze na poza pracownią”. Jego system jest powiązany ze sobą przy użyciu komputera serwerowego Mac Pro.
Zdjęcie 3: Zdjęcie Kwai Lama, Water SeriesLam tworzy codzienną kopię zapasową na dwóch zewnętrznych przenośnych dyskach, a tygodniową kopię zapasową na zewnętrznym dysku do komputera stacjonarnego. Tworzy również kopię zapasową swojego katalogu Lightroom. „Przenośne dyski są jak moje negatywy: dysk nigdy nie jest kasowany (i mam kilkadziesiąt dysków na potwierdzenie tego!). Teraz korzystam z dysku GoFlex o pojemności 1,5 TB i adaptera Thunderbolt. Jest szalenie szybki. Wewnętrznym dyskiem w komputerze MacBook Pro jest dysk twardy Momentus XT, który doskonale się sprawdza z Lightroom".
Ale Lam ciągnie dalej. „Głównw archiwum stanowi dziesięciodyskowy serwer sieciowy Synology DS1010 z obsługą macierzy RAID. Aktualnie ma zainstalowanych 7 dysków Barracuda o pojemności 2 i 3 TB dla macierzy RAID6 o pojemności 9 TB (pozwalającej na awarię dwóch dysków bez powodowania utraty)”.
Seelie korzysta z kilku konfiguracji dysków twardych do obsługi swoich plików roboczych i stale powiększającego się archiwum. „Korzystam z dysku FireWire RAID, który zapewnia szybkość i ochronę redundancji. Po dokonaniu edycji zdjęć z całego miesiąca i uznaniu ich za gotowe, przenoszę kopię tych plików na osobny dysk przeznaczony na archiwum i ochronę. Następnie kopiuję dysk co kilka miesięcy i przechowuję duplikat dysku poza pracownią”.
Eksperymentuje on z możliwościami tworzenia kopii zapasowych online, lecz czuje, że nadal nie są one idealne w przypadku dużej ilości danych, które musi przechowywać i dostępnej prędkości połączenia internetowego.
Tworzenie kopii zapasowej w trakcie podróży
Podróżując Seelie wykorzystuje kombinację kart pamięci zarchiwizowanych na przenośnym dysku twardym, co zapewnia mu dwie kopie każdego zdjęcia.
„Zawsze polegam na moim dysku Drobo, który składa się z czterech dysków twardych Seagate o pojemności 2 TB, gdy jestem w pracy”, mówi Jordan. „Jest to przenośny system macierzy RAID o dużej pojemności, który daje mi pewność, że zdjęcia są zabezpieczone i skopiowane”.
Zarówno Seelie, jak i Lam podkreślają znaczenie segregowania kopii zapasowych. Seelie zawsze przechowuje karty pamięci i zewnętrzny dysk w oddzielnych torbach. Dwa dyski zewnętrzne Lama oraz jego laptop (na który pobrał zdjęcia) nie trafiają do jednej torby – „Najlepiej nosić je oddzielnie w trzech miejscach”. Przenosi on również zdjęcia na serwer NAS w swoim biurze, o ile pozwala na to połączenie internetowe.
„Rozwiązania takie jak Seagate BlackArmor, które tworzą „osobistą chmurę” i umożliwiają zdalny dostęp do archiwum, mogą być zaskakująco użyteczne", dodaje Lam. „Zdalny dostęp do mojego archiwum pozwalał mi wprowadzać ostatnie poprawki w edycji zdjęć, gdy byłem w podróży”.
Nie jeśli, lecz kiedy
Jak wszyscy trzej świadczą, dyski twarde psują się.
„Nie ma co zaprzeczać i myśleć, że dysk twardy nie ulegnie awarii", mówi Jordan. „Trzeba być gotowym na moment, kiedy to się stanie i tworzyć kopie zapasowe kopii zapasowych na niezawodnych dyskach jak używanych przeze mnie firmy Seagate!" Jordan dodaje, że odzyskiwanie fotografii cyfrowych jest „dużo droższe niż zakup dodatkowych dysków twardych”.
„Znajomy stracił swoją przygotowaną do szkoły artystycznej pracę dyplomową, która pochłonęła trzy miesiące, gdy jego dysk do komputera stacjonarnego spadł na podłogę w trakcie pracy”, ostrzega Lam. „Nie wydał 100 dolarów na zakup drugiego dysku”.
W części 2, Jordan, Seelie i Lam rozmawiają o tym, jak nauczyli się organizować swoje cyfrowe zasoby.
Przejdź do części 2.
Aby uzyskać więcej informacji odwiedźSeagateCreative — Kreatywne porady, narzędzia i procesy, którymi dzielą się znani artyści, majsterkowicze i Ty.
— Christine Dorffi
Biografie
Jim Jordan fotografuje znane osoby, takie jak Leonardo DiCaprio, Drew Berrymore, Charlize Theron, Marisa Miller, dla klientów takich jak Vogue, Vanity Fair, Elle i Marie Claire. Jim Jordan kieruje i fotografuje również ciągłe kampanie dla takich klientów jak Mercedes Benz, J Crew, American Express, Warner Brothers i wielu innych. Jim mieszka obecnie w Los Angeles i Nowym Jorku i robi zdjęcia w większości w najlepszych do tego lokalizacjach na świecie.
Kwai Lam jest wędrownym fotografem, który specjalizuje się w fotografii portretowej i performance. Większość jego pracy znajduje się w Stanach Zjednoczonych, lecz swoje zdjęcia robił i publikował na arenie międzynarodowej. Często fotografuje wydarzenia religijne, ceremonie i taniec contact improvisation. Mając swoją siedzibę na środkowym wybrzeżu Kalifornii, swoje prace koncentruje na wodzie. Jego prace były publikowane, między innymi, w takich magazynach, jak Magical Blend, The Advocate i RFD.
Tod Seelie fotografował w ponad dwudziestu pięciu krajach na pięciu różnych kontynentach, a jego profil został ostatnio przedstawiony przez New York Times. Jego prace pojawiały się w takich publikacjach, jak The NY Times, New York Magazine, Rolling Stone, Spin, Men’s Journal, Juxtapoz, Thrasher, Vice, American Way, Art Forum, Art In America, Flash Art i Adbusters. Tod wystawiał prace na indywidualnych i zbiorowych wystawach w Nowym Jorku, Berlinie, Tokio, Paryżu, Mediolanie, Sydney, San Francisco, Chicago, Miami i na Mass MoCA oraz Philadelphia Art Alliance.
Znacznik:
