Bij het ontwikkelen van grootschalige data-infrastructuur is het van essentieel belang om te beseffen dat niet alle opslagmedia dezelfde voordelen bieden. Voor toepassingen die continu gegevens schrijven en verwerken vereisen, zoals AI-pijplijnen, videobewakingsarchieven of back-ups op cloudschaal, bieden harde schijven superieure efficiëntie in termen van totale eigendomskosten (TCO), stroomverbruik en duurzaamheid.

Hyperscale-datacenters verwerken een breed scala aan datamanagementtaken en het is duidelijk dat geen enkel opslagmedium aan alle belangrijke criteria voldoet. Een optimale architectuur maakt gebruik van een combinatie van harde schijven en SSD's om de beste resultaten te behalen. Overweeg een werklastsimulatie op een schaal van meer dan 100 PB: harde schijven zoals Seagate's Exos 32 TB presteren duidelijk beter dan SSD's, zowel wat betreft kosteneffectiviteit als energie-efficiëntie voor schrijfintensieve taken, terwijl ze dezelfde prestaties en doorvoer leveren.

SSD's blinken uit bij leesintensieve, kleinere implementaties, maar in schrijfintensieve scenario's stijgen hun kosten en stroomverbruik aanzienlijk. Dit komt doordat SSD's uitgebreide overprovisioning vereisen om de beperkingen op het gebied van duurzaamheid gedurende hun levenscyclus aan te pakken. Wanneer rekening wordt gehouden met de extra voorzieningen die nodig zijn om te voldoen aan de specificaties voor de schrijfduurzaamheid van schijven, worden de voordelen mogelijk nog duidelijker: voor omgevingen met grote volumes en intensief schrijfgebruik zijn harde schijven effectief schaalbaar en bieden ze een economische en duurzame oplossing. Hoewel een opslagcluster van meer dan 100 PB voornamelijk gebruikmaakt van harde schijven, wordt een deel van SSD's (doorgaans 5-10%) toegevoegd om optimale systeemprestaties te ondersteunen.