Umożliwia naszym sprzedawcom typu VAR, integratorom, pośrednikom sprzedaży i innym partnerom dostęp do szkoleń z zakresu produktów, zasobów sprzedażowych i marketingowych, rejestrację okazji sprzedażowych i nie tylko.
Udostępnia bezpośrednim klientom samoobsługowe narzędzia B2B, takie jak narzędzia do wyceny, programy, możliwość składania zamówień, realizacji zwrotów i wystawiania rachunków.
Myślenie cyrkularne ma fundamentalne znaczenie dla odejścia od liniowego modelu „weż-wyprodukuj-wyrzuć”, który dziś definiuje produkcję i wykorzystanie wielu produktów, w tym elektroniki. Obecne praktyki przyczyniają się do wciąż rosnącej ilości odpadów elektronicznych i zwiększonej konsumpcji cennych surowców pierwotnych, a także emisji z energochłonnych procesów wytwórczych komponentów elektronicznych.
Emisje związane z modelami cyrkularnymi zaczynają być w centrum zainteresowania, ponieważ przedsiębiorstwa zaczynają stawiać sobie za priorytet zrównoważony rozwój i śledzenie emisji gazów cieplarnianych (GHG). Jednak obecne ramy rozliczania emisji GHG nie uwzględniają w wystarczającym stopniu obiegu zamkniętego, co skutkuje niezamierzonym zniechęcaniem do udziału w systemach cyrkularnych. Zgodnie z obecnymi zasadami rozliczania, tylko klienci kupujący używane produkty widzą zmniejszony wpływ GHG, ale klienci zwracający produkty do ponownego użytku otrzymują bardzo niewielkie zachęty z punktu widzenia emisji.
Niniejsze badanie ocenia kilka metod przydziału emisji gazów cieplarnianych pomiędzy użytkownikami ponownie wykorzystywanych dysków twardych. Metody pochodzą z dobrze ugruntowanej metodologii oceny cyklu życia (LCA) i są stosowane zgodnie z perspektywą analiz wejść i wyjść GHG. Każda metoda przypisuje określoną część emisji z pełnego cyklu życia dysku do obu zastosowań każdemu z jego użytkowników. Takie metody mogą zmniejszyć emisje dla obu użytkowników w porównaniu z ich zmniejszaniem tylko w przypadku klienta kupującego używanego dysk, a tym sam lepiej zachęcają obie strony do udziału w programach ponownego wykorzystania. Rezultaty każdej metody są szczegółowe omówione w studium przypadku dotyczącym ponownie wykorzystywanego dysku twardego o pojemności 16 TB. Metody przydziału i wyniki dla każdego użytkownika zostały wyszczególnione w tabeli 1.
Tabela 1: Podsumowanie podejść do przydziału emisji uwzględnionych w tym badaniu
Metoda przydziału
Procent emisji w cyklu życia
Użytkownik 1
Użytkownik 2
Metoda odcięcia
Użytkownikowi 1 przypisuje się wszystkie wpływy przed recyklingiem. Użytkownikowi 2 przypisuje się wpływy recyklingu i wszystkich kolejnych etapów.
67%
33%
Przydział ekonomiczny
Przydział opiera się na różnicy w cenie pomiędzy nowymi i używanymi urządzeniami.
41%
59%
Wzór na obliczanie śladu środowiskowego materiału w obiegu zamkniętym (CFF)
Przydział opiera się na jakości materiałów pochodzących z recyklingu, podaży i popycie na materiały z recyklingu oraz zastąpienie nowymi materiałami.
51%
49%
Wnioski
Metoda odcięcia zapewnia minimalną zachętę dla Użytkownika 1 do przekazania dysku do recertyfikacji. Metoda ekonomiczna metoda CFF przypisują emisje, zapewniając zachęty dla obu użytkowników, zmniejszając emisje poniżej tych związanych z zakupem nowego dysku. CFF zapewnia najbardziej zrównoważoną alokację pomiędzy użytkowników z prawie równym podziałem 50:50. Biorąc pod uwagę popyt na rynku zarówno na zwrot, jak i zakup recertyfikowanych dysków, CFF oferuje najlepsze zachęty dla obu użytkowników.
Wprowadzenie
Ludzie mają tendencję do opierania się zmianom, a systemy stworzone przez człowieka wzmacniają tę tendencję poprzez strategie, procesy i infrastrukturę, które faworyzują status quo zamiast obiecujących alternatyw. W miarę jak społeczeństwo i przedsiębiorstwa podążają w kierunku zrównoważonego rozwoju w długiej perspektywie, ich wyzwaniem jest odejście od liniowego modelu „weź-wytwórz-wyrzuć”, który definiował globalną gospodarkę od czasów rewolucji przemysłowej. Celem jest podejście cyrkularne, model, który rozłączą wzrost od konsumpcji skończonych zasobów poprzez kompleksowe strategie naprawy, ponownego wykorzystania i recyklingu. Jest to praktyka sięgająca początków ludzkiej cywilizacji, a teraz ponownie nadszedł jej czas.
W erze zdefiniowanej przez technologie cyfrowe, elektrośmieci (e-odpady) stanowią przykład problemu z linearnym myśleniem ekonomicznym. W 2022 roku, za który dostępne są najnowsze statystyki, na całym świecie wygenerowano rekordową liczbę 62 miliardów kilogramów elektrośmieci, z których tylko 22,3% zostało zebranych i poddanych recyklingowi z wykorzystaniem praktyk przyjaznych dla środowiska. Pomimo przyspieszenia w zakresie formalnego recyklingu po 2010 roku, globalna produkcja e-odpadów wciąż pięciokrotnie przewyższa tempo wzrostu recyklingu.i Podejścia cyrkularne obejmują wiele sposobów na wydłużenie okresu eksploatacji produktów, odzyskiwanie cennych materiałów i zmniejszenie produkcji materiałów pierwotnych. Gospodarka o obiegu zamkniętym (cyrkularna) może obejmować przedłużenie okresu użytkowania produktu poprzez naprawę lub wymianę części; ponowne wykorzystanie produktu przez wielu użytkowników; odnawianie lub przerabianie w celu rozszerzenia użytkowania; recykling cennych komponentów lub materiałów, a następnie wykorzystanie materiałów pochodzących z recyklingu w nowych produktach; oraz odpowiedzialne usuwanie materiałów, których nie można odzyskać lub ponownie wykorzystać. Bez znaczących zmian, które kierowałyby wycofaną z użytku elektronikę do produktywnych zastosowań wtórnych, świat będzie prawdopodobnie świadkiem coraz większego zużycia wartościowych materiałów pierwotnych i coraz większych ilości elektrośmieci kierowanych do recyklingu, składowania, spalania i innych działań stojących w sprzeczności zasad zrównoważonego rozwoju.
Przedsiębiorstwa mają do odegrania kluczową rolę w przyspieszaniu dojścia do gospodarki o obiegu zamkniętym, ale wymaga to ewolucji w zakresie metod rozliczania gazów cieplarnianych stosowanych przez firmy do mierzenia zagrożeń i możliwości środowiskowych. Jednak obecnie najczęściej przyjmowane zasady dotyczące inwentaryzacji gazów cieplarnianych, takie jak dotyczące korporacji protokół dotyczący gazów cieplarnianych oraz zakres 3, nie uwzględniają obiegu zamkniętego, hamując jego szersze przyjęcie.ii Włączenie metodologii oceny cyklu życia (LCA) do rozliczania emisji gazów cieplarnianych może zapewnić bardziej całościowe spojrzenie na możliwości w ramach cyklu życia produktu i zachęcać do ponownego wykorzystania poprzez sprawiedliwy podział wpływu emisji gazów cieplarnianych pomiędzy wielu użytkowników produktów lub materiałów.
Firma Seagate chce stymulować te zmiany i przyspieszyć osiągnięcie obiegu zamknięty na rynku elektroniki, zaczynając od własnego segmentu: cyfrowej pamięci masowej. W zeszłym roku firma Seagate opublikowała publikację Dążenie do gospodarki o obiegu zamkniętym.iii , w której podkreśla kluczowe możliwości i wyzwania stojące przed wysiłkami na rzecz obiegu zamkniętego w przypadku magazynowania danych i omawiając metodologię LCA używaną do pomiaru i raportowania wpływu swoich produktów. Firma Seagate wprowadza szereg rozwiązań w celu wydłużenia cyklu życia produktów, w tym takie jak:
odbiór, sanityzacja, testowanie i recertyfikacja dysków w celu ich ponownego wykorzystania na rynku wtórnym
rekonfiguracja dysków u klient w celu obejścia wadliwie działających komponentów i przywracanie niezawodności
ponowne wykorzystanie komponentów produktu w nowych dyskach
recykling materiałów z produktu w celu tworzenia nowych zapasów surowców dla łańcucha dostaw
Ponadto firma Seagate jest w wyjątkowym położeniu, które pozwala jej zmierzyć się ze skalą problemu: pojedyncze centrum danych może wykorzystywać tysiące do setek tysięcy dysków, a programy uch ponownego wykorzystania zaprojektowane dla tych systemów mają potencjał, aby wprowadzić tysiące dysków na rynek wtórny, promując cyrkularność.
Niniejszy dokument oraz studium przypadku, na którym oparto wnioski, skupiają się wyłącznie na możliwościach i wyzwaniach związanych z recertyfikacją i ponownym wykorzystaniem dysków, oceniając i porównując metodologie przydziału emisji gazów cieplarnianych, które mogą stanowić zachętę zarówno dla pierwszych, jak i drugich użytkowników. W ramach studium przypadku firma Seagate poprowadziła dyskusje z wieloma grupami interesariuszy, w tym klientami hiperskalowych centrów danych, specjalistami w zakresie inwentaryzacji gazów cieplarnianych oraz ekspertami LCA w celu wypracowania perspektyw przedstawionych w niniejszym studium.
1.1 Uwaga dodatkowa
Chociaż wiele firm stara się zmniejszyć swój wpływ na środowisko, ochrona własności intelektualnej [IP] i danych osobowych pozostaje głównym problemem podczas wycofywania dysków z eksploatacji. Według Kellie Jensen, zarządzającej programem zrównoważonego rozwoju w firmie Meta: „Panuje wewnętrznie powszechne przekonanie, że nie chcemy niszczyć działającego sprzętu, ale jednocześnie priorytetem jest dla nas ochrona danych”. Na całym świecie z tego powodu przedłużoną powszechną praktykę fizycznego niszczenia dysków twardych (HDD) i dysków półprzewodnikowych (SSD), aby zagwarantować nieodzyskiwalności danych.iv v
Aby rozwiać wątpliwości klientów dotyczące bezpieczeństwa danych związanych z programem odkupywania i ponownej sprzedaży, firma Segate ujednoliciła standardy i procesy sanityzacji nośników przedstawione w wytycznych NIST dotyczących sanityzacji nośników: ISO/IEC27040:2024vii oraz IEEE2883:2022viii. Normy te definiują poziom wymazywania „Purge” (oczyszczanie), który dotyczy fizycznych lub logicznych technik sprawiających, że odzyskiwanie danych z dysków HDD i SSD jest niemożliwe, niezależnie od tego, czy uczestnik korzysta z podstawowych metod, czy też najnowocześniejszych technik laboratoryjnych. Każde z urządzeń Seagate obsługuje przynajmniej jedną formę wymazywania metodą Purge.
Sanitize Overwrite [sanityzacja przed nadpisanie]: Wypełnia każdy fizyczny sektor dysku HDD zdefiniowanym wzorcem danych, po czym napęd jest wymazywany
Block Erase: [wymazywanie blokowe] Ustawia bloki na dysku SSD do wartości określonej przez dostawcę, co powoduje usunięcie wszystkich danych użytkownika
Wymazywanie kryptograficzne: Zmienia klucz szyfrowania używany do zapisu danych, uniemożliwiając odzyskanie wszystkich danych na dysku. Firma Seagate oferuje kilka opcji wymazywania kryptograficznego, w tym usunięcie klucza AES (Advanced Encryption Standard) i ISE (Instant Secure Erase) w celu zresetowania dysku do ustawień fabrycznych i natychmiastowej zmiany klucza szyfrowania.
Po otrzymaniu od klienta oczyszczonego napęd firma Seagate przeprowadza dodatkową warstwę oczyszczania, aby zweryfikować, czy wszystkie dane zostały usunięte, a następnie dostarcza klientowi podpisany certyfikat Certified Erase, który może być zweryfikowany jako autentyczny dla danego oczyszczonego dysku firmy Seagate. Aby zwiększyć zainteresowanie naszymi ambicjami dotyczącymi ponownego wykorzystania produktów, firma Seagate zaprojektowała również proces odzyskiwania wycofanych z użytku dysków do testów, recertyfikacji i sprzedaży.
1.2 Ekonomiczne i środowiskowe przesłanki ponownego wykorzystania
Przyjęcie zasad obiegu zamkniętego w branży pamięci masowej obiecuje korzyści zarówno dla przedsiębiorstw, jak i środowiska:
Niższe wpływy: Projektowanie produktów pod kątem różnych etapów ekonomicznej eksploatacji pozwala chronić zasoby naturalne, zmniejsza wpływ energetyczny związany z wydobyciem zasobów oraz wpływ na środowisko i zdrowie, związany z niewłaściwą utylizacją po zakończeniu okresu eksploatacji.
Obniża koszty: Dzięki efektywności energetycznej w fazie użytkowania i sprzedaży po wycofaniu z użytkowania, pierwsi użytkownicy uzyskują oszczędności w trakcie i po okresie użytkowania produktu oraz unikają kosztów utylizacji. Użytkownicy wtórni są w stanie nabyć recertyfikowane dyski o dużej pojemności i wysokiej wydajności, osiągając przy tym znaczne oszczędności.
Wyższa efektywność środowiskowa: Wydłużając żywotność produktów dzięki ponownemu wykorzystaniu, firma Seagate poprawia wydajność wykorzystania zasobów i pomaga klientom, którzy kupują produkty używane ponownie, zredukować emisje wbudowane i emisje z zakresu 3 oraz osiągnąć cele związane ze zrównoważonym rozwojem.
Odblokowanie tych korzyści zaczyna się od przeprowadzenia oceny LCA: analizy specyfikacji produktu, informacji o łańcuchach dostaw, kompleksowej inwentaryzacji surowców i komponentów oraz profilu zużycia energii w fazie użytkowania w celu uzyskania całościowego obrazu wpływu na środowisko. Na wszystkich etapach cyklu życia, począwszy od wydobycia surowców, aż po produkcję, użytkowanie i wycofanie z eksploatacji, wpływ ten może obejmować emisje gazów cieplarnianych, toksyczność dla ludzi, wyczerpywanie zasobów minerałów i zużycie wody (kluczowe obszary wpływu brane pod uwagę w ocenach LCA firmy Seagate), jak również zubożenie warstwy ozonowej, eutrofizację wody słodkiej i morskiej oraz inne kategorie.
Wykorzystując dane z oceny LCA, wiele badań wykazało korzyści z wysiłków na rzecz obiegu zamkniętego dla urządzeń elektronicznych. Jin i in.ix odkryli, że ponowne wykorzystanie dysków twardych (HDD) zapewnia większą redukcję emisji gazów cieplarnianych w porównaniu z produkcją materiałów pierwotnych i recyklingiem na końcu okresu eksploatacji. Ardente et al.x odkryli, że odnawiane serwery korporacyjne mają mniejszy wpływ na środowisko naturalne niż porównywalne nowe serwery, nawet jeśli nowe serwery zapewniają wyższą wydajność energetyczną.
Rysunek 1: Firma Seagate promuje cyrkularne podejście do zarządzania elektroniką.
Powiększ
Rysunek 1: Firma Seagate promuje cyrkularne podejście do zarządzania elektroniką.
Chociaż ponowne wykorzystanie jest empirycznie korzystne dla środowiska, obliczenie jego wartości pod względem kosztów i korzyści wynikających z raportowania emisji gazów cieplarnianych jest skomplikowane ze względu na wielofunkcyjny charakter ponownie wykorzystywanego produktu. Oznacza to, że wczesne etapy cyklu życia produktu (wydobycie surowców, ich przetwarzanie i wytwarzanie, wraz z powiązanym z tym wpływem na środowisko) zapewniają korzyści funkcjonalne zarówno dla pierwszego, jak i drugiego użytkownika, a ich wpływ zakończenia cyklu życia wynika z recyklingu lub utylizacji materiałów, które przyniosły korzyści obu użytkownikom w całym okresie użytkowania produktu. Jeżeli weźmiemy pod uwagę centrum danych wyposażone w co najmniej 150 000 dysków, programy ponownego wykorzystania mają potencjał, aby przywrócić znaczną liczbę dysków do łańcucha dostaw, poprawiając cyrkularność i bezpośrednio kompensując produkcję nowych materiałów.
Na kolejnych stronach zajmiemy się wyzwaniem związanym ze sprawiedliwym podziałem wpływu środowiskowego produktu o wydłużonym cyklu życia pomiędzy pierwszych i drugich użytkowników, różnymi metodologiami przydziału, które pozwalają to osiągnąć, oraz korzyściami wynikającymi z poszukiwania podejścia, które mogłoby być standardem branżowym.
2. Wprowadzenie: Metodologia przydziału
Gdy produkt jest używany wielokrotnie przez różnych użytkowników na przestrzeni cyklu życia, LCA wykorzystuje przydział w celu podziału całkowitej emisji i pochłaniania pomiędzy tych wielu użytkowników. Na potrzeby niniejszego raportu przydział oznacza proces podziału wpływu środowiskowego produkcji materiałów, recyklingu i ostatecznej utylizacji pomiędzy różnych użytkowników w cyklu życia.
Brak standaryzacji metod alokacji pod kątem ponownego wykorzystania w ramach recyklingu został dobrze udokumentowanyxi, a szeroka gama dostępnych metod alokacji przyczynia się do niespójności w opublikowanych artykułach oraz w wynikach analizy LCA. Normy ISO 14040:2006 dotyczące LCA zalecają przydział na podstawie (a) fizycznej właściwości, takiej jak masa; (b) wartości ekonomicznej, takiej jak koszt materiałów pochodzących z recyklingu w stosunku do nowych; lub (c) liczbę wykorzystania materiałów pochodzących z recyklingu.xii Inne standardy, takie jak Międzynarodowa deklaracja środowiskowa produktu (EPD) zasady kategoryzacji produktu (PCR) systemuxiii, mogą wymagać zastosowania określonej metody przydziału. Do tej pory nie są dostępne żadne zasady PCR, który dostarczyłaby konkretnych wytycznych w zakresie ponownego użycia lub odnowienia/regeneracji elektroniki.
Oprócz zróżnicowanych metodologii, brak jest dostatecznej harmonizacji pomiędzy badaniami LCA a rozliczaniem emisji gazów cieplarnianych. Standardy rozliczania i raportowania cyklu życia produktów („Standardy produktu”) protokołu dotyczącego gazów cieplarnianych określają dwie metody przydziału: aproksymację dla obiegu zamkniętego oraz metodę odcięcia, przy czym w praktyce coraz szerzej stosuje się metodę odcięcia. Na podstawie aktualnych wytycznych dotyczących rozliczania klienci będą zgłaszać emisje w oparciu o metodę odcięcia, niezależnie od tego, co może wykazać LCA. Prowadzi to do braku równowagi pomiędzy pierwszym i drugim użytkownikiem urządzenia ze względu na naturę urządzeń elektronicznych, których produkcja zazwyczaj generuje znacznie większy wpływ pod względem emisji GHG niż ich ponowne wykorzystanie, recykling oraz koniec okresu eksploatacji. Zastosowanie metody odcięcia skutkuje zatem większym obciążeniem dla pierwszego użytkownika niż dla drugiego, dając pierwszemu użytkownikowi minimalną motywację (z punktu widzenia emisji) do zwrotu urządzenia w celu ponownego wykorzystania na rynku wtórnym
Oprócz wspomnianego braku standaryzacji, większość praktyk przydział nie uwzględnia praktyk gospodarki o obiegu zamkniętym. Na przykład standard produktu zgodny z protokołem dotyczącym gazów cieplarnianych obejmuje ponowne wykorzystanie i odnawianie tylko jako formę recyklingu, a normy ISO dotyczące LCA nie zajmują się wprost ponownym użyciem i odnawianiem. W związku z tym nie ma konkretnych wytycznych dotyczących przydziału wpływu w zależności od długości życia ponownie używanych lub odnowionych/regenerowanych produktów.
Jak zauważyli Wynne i Kennyii, brak spójnych metod rozliczania i ustalonych, uniwersalnych korzyści pod względem emisji dwutlenku węgla w raportowaniu emisji gazów cieplarnianych dla produktów ponownie używanych/odnawianych osłabia pęd w kierunku przyjęcia na szeroką skalę praktyk gospodarki o obiegu zamkniętym, a nawet może zniechęcać do takiej zmiany.
W tym dokumencie skupimy się na trzech metodach przydziału, które oferują alternatywne metody podziału wpływów, przedstawiając ich kluczowe korzyści, kompromisy i zachęty dla pierwszych i drugich użytkowników. Standaryzacja w ramach jednej z tych metod może przyczynić się do szerszego przyjęcia programów wykupu i ponownego wykorzystania produktów, a metody te są popierane zarówno przez specjalistów w zakresie LCA, jak i interesariuszy z branży.
Metoda odcięcia: Korzystając z metody odcięcia, pierwszemu użytkownikowi materiału lub produktu przydzielane są wpływy na wszystkich etapach cyklu życia, zanim produkt zostanie zwrócony do recyklingu, podczas gdy drugiemu użytkownikowi przydzielane są wpływy od recyklingu do utylizacji. Użytkownicy nie dzielą się wpływami, dzięki czemu odcięcie jest prostą, bezpośrednią metodą często stosowaną do analiz LCA i inwentaryzacji GHG. Produkty elektroniczne wywierają jednak znacznie większy wpływ we wczesnych fazach produkcji niż na etapie wycofania z eksploatacji, co stanowi większe obciążenie dla pierwszego użytkownika — a także zniechęca go do zwracania urządzeń do ponownego użycia, ponieważ uzyskuje w ten sposób minimalne korzyści pod względem emisji gazów cieplarnianych.
Przydział ekonomiczny: Ta metoda rozdziela wpływy wydobycia, przetwarzania i produkcji materiałów pierwotnych pomiędzy użytkowników na podstawie wartości ekonomicznej materiału z recyklingu w stosunku do materiału pierwotnego – tj. różnicy w cenie zakupu pomiędzy nowym urządzeniem a używanym / ponownie certyfikowanym urządzeniem określa procent wpływu na środowisko przypisywany do pierwszego i drugiego użytkownika. Łatwość uzyskania danych dotyczących cen jest zaletą tej metody. Wadą jest jednak to, że na ceny mają wpływ też czynniki zewnętrzne, które mogą mieć niewielkie lub żadne znaczenie dla wpływu urządzenia na środowisko.
Wzór na obliczanie śladu środowiskowego materiału w obiegu zamkniętym (CFF): Opracowany w ramach unijnej metodologii określania śladu środowiskowego produktu xiv, wzór CFF różni się od metod odcięcia i przydziału ekonomicznego alokacji tym, że uwzględnia materiały, energię i utylizację przez pryzmat gospodarki o obiegu zamkniętym. Ocena materiałów odpowiada na zapotrzebowanie na spójną metodę przydzielania obciążeń środowiskowych pomiędzy dostawców i użytkowników materiałów pochodzących z recyklingu w oparciu o charakterystykę rynku – tj. producenci, którzy umożliwiają recykling materiałów po wycofaniu z eksploatacji, obciążają środowisko w mniejszym stopniu w okresach niskiej dostępności i wysokiego zapotrzebowania na materiały nadające się do recyklingu, jednak użytkownicy materiałów z recyklingu mają mniejszy wpływ w okresach wysokiej dostępności i niskiego popytu. CFF uwzględnia wpływy, których unika się, gdy materiały pochodzące z recyklingu zastępują produkcję pierwotną, jakość materiałów pochodzących z recyklingu w cyklu życia oraz równowagę podaży i popytu na poszczególne materiały z recyklingu. Chociaż wszystkie te czynniki składają się na mocniejszą i bardziej szczegółową metodologię, zastosowanie jej w analizach LCA wymaga większej ilości danych, których uzyskanie może być trudne.
3. Studium przypadku
3.1 Cel i zakres
Metody przydziału omówione w tym dokumencie przedstawiono za pomocą analizy LCA „od kołyski po grób” dysku twardego Seagate Exos X16.xv Celem tego studium przypadku jest przedstawienie wpływu środowiskowego w cyklu życia dysku twardego poddanego recertyfikacji, z uwzględnieniem pierwszego użycia, jednego cyklu ponownej certyfikacji oraz drugiego użycia. Wpływy są rozdzielane pomiędzy użytkowników dysku twardego według metody opisanej w punkcie 2.
Jednostką funkcjonalną jest jeden terabajto-rok (TB-rok) dysku Exos X16. Jednostka TB-rok uwzględnia pojemność dysku (w TB) oraz okres jego użytkowania. Jednostkę funkcjonalną i zakres studium przedstawiono w tabeli 2.
Cykl życia recertyfikowanego napędu (patrz rysunek 2) rozpoczyna się od produkcji surowców i wyprodukowania dysku, po którym następują testy. Po zaliczeniu testów dysk jest przekazywany pierwszemu użytkownikowi. Zakłada się, że użytkownik 1 będzie przechowywać napęd przez pełny, gwarantowany okres pięciu lat. Na koniec tego pięcioletniego okresu napęd jest sanityzowany i odsyłany do firmy Seagate w celu recertyfikacji.
Od kołyski po grób Obejmuje recertyfikację dysku po pierwszym użyciu, jeden dodatkowy cykl użytkowania oraz utylizację po zakończeniu okresu użytkowania
Okres użytkowania
5 lat (nowy napęd) 2 lata (recertyfikowany napęd)
Zasięg geograficzny
Globalny
Metoda oceny wpływu
Metoda oceny wpływu ReCiPe (v1.08)
W trakcie procesu recertyfikacji firma Seagate oczyszcza dane z dysku i weryfikuje, czy dane zostały usunięte. Po sanityzacji dysku jest on testowany w celu sprawdzenia, czy spełnia wymagania w zakresie odsprzedaży. Podczas testowania części dysku mogą nie spełniać standardów i zostać usunięte, zmniejszając jego pojemność w drugim okresie użytkowania. Szczegółowe informacje na temat pojemności dysku zawiera Tabela 3.
Tabela 3: Pojemność dysku zmienia się podczas recertyfikacji.
Przychodząca pojemność dysku
16 TB
Odsetek dysków, które tracą pojemność podczas ponownej certyfikacji
16%
Średnie zmniejszenie pojemności dysku po ponownej certyfikacji
30%
Średnia pojemność dysku po zmniejszeniu
(16 TB)*(70%)= 11,2 TB
Średnia pojemność na ponownie certyfikowany dysku
(16% * 11,2 TB) + (84% * 16 TB) = 15,2 TB
Po zakończeniu procesu recertyfikacji dysku dystrybutor hurtowy odbiera go z firmy Seagate w celu sprzedaży klientom na rynku wtórnym. Zakłada się, że to drugie użytkowanie jest krótsze niż pierwsze i obejmuje dwa lata eksploatacji. Po tym okresie dysk jest poddawany recyklingowi lub utylizacji.
Studium przypadku dotyczy przydziału wpływów do produkcji nowego dysku (w tym wytwarzania i testowania), procesu recertyfikacji oraz do zakończenie cyklu życia. Ponieważ wpływ fazy użytkowania będzie zawsze przypisany do klienta korzystającego z dysku (a nie będzie dzielony pomiędzy różnych użytkowników), niniejsze badanie wyklucza ten wpływ dla wszystkich metod przydziału.
Wyniki są najpierw wyświetlane bez jakiegokolwiek przydziału w celu porównania wpływu cyklu życia recertyfikowanych dysków z zakupem nowych dysków. Następnie wpływ recertyfikowanych dysków jest rozdzielany pomiędzy użytkowników za pomocą metod odcięcia, ekonomicznej i CFF.
Rysunek 2: Schemat procesu recertyfikacji dysku twardego
Powiększ
Rysunek 2: Schemat procesu recertyfikacji dysku twardego
3.2 Inwentaryzacja cyklu życia i źródła danych
W tym studium przypadku wykorzystaliśmy niedawno przeprowadzoną przez firmę Seagate ocenę LCA dla dysku Exos X16, w której przeanalizowano sześć etapów cyklu życia (produkcja surowców, wytwarzanie, pakowanie, dystrybucja, faza użytkowania i koniec cyklu życia) oraz mierzy wpływ na jednorazowy cykl życia pod względem czterech kluczowych priorytetów: emisje gazów cieplarnianych, toksyczność dla ludzi, niedobór zasobów minerałów i zużycie wody. Na tym etapie rozszerzyliśmy zakres oceny LCA, aby odzwierciedlić proces recertyfikacji, korzystając z danych pierwotnych firmy Seagate dotyczących zużycia energii do sanityzacji i testowania napędów, zmian pojemności w recertyfikowanych dyskach (patrz tabela 3), pakowania oraz przewidywanego okresu eksploatacji ponownie certyfikowanego dysku. Dane dotyczące dystrybucji i fazy wycofania z eksploatacji ponownie certyfikowanych dysków oparliśmy na danych uzyskanych podczas pierwszego użycia dysku Exos X16 LCA.
Etapy cyklu życia i źródła danych zostały opisane w tabeli 4.
Tabela 4: Inwentaryzacja cyklu życia i źródła danych wykorzystane w tym badaniu
Etap cyklu życia
Uwzględnione kroki
Źródło danych
Produkcja nowego dysku
Produkcja materiałów
Podstawowe dane do wykazu materiałów (BOM) dysku Produkcja materiałów i transport modelowane w ecoinvent v3.10 xvi
Produkcja
Produkcja modelowana w ecoinvent v3.10
Testowanie:
Dane pierwotne dotyczące zużycia energii i lokalizacji Zużycie energii modelowane w ecoinvent v3.10
Pakowanie
Podstawowe dane dotyczące pakowania i ilości Produkcja materiałów i transport modelowane w ecoinvent v3.10
Dystrybucja (pierwsze użytkowanie)
Transport dysku od firmy Seagate do klienta
Podstawowe dane dotyczące lokalizacji klienta i środka transportu Modelowane w ecoinvent v3.10
Zwrot w celu ponownej certyfikacji
Transport dysku z powrotem do firmy Seagate
Odpowiada dystrybucji przy pierwszym użyciu przed zwrotem do firmy Seagate
Proces recertyfikacji
Sanityzacja danych
Dane pierwotne dotyczące zużycia energii i lokalizacji Zużycie energii modelowane w ecoinvent v3.10
Testowanie:
Dane pierwotne dotyczące zużycia energii i lokalizacji Zużycie energii modelowane w ecoinvent v3.10
Opakowanie
Podstawowe dane dotyczące pakowania i ilości Produkcja materiałów i transport modelowane w ecoinvent v3.10
Dystrybucja (drugie użytkowanie)
Transport dysku od firmy Seagate do klienta
Dane wtórne wykorzystywane do modelowania dystrybucji do klientów; dystrybucją zajmuje się firma zewnętrzna, a dane pierwotne nie są dostępne
Zakończenie okresu użytkowania
Transport dysku od firmy Seagate do klienta
3.3 Obliczenia metod przydziału
Niniejsze studium przedstawia wyniki z trzech metod przydziału opisanych w punkcie 2, umożliwiając porównanie. Podejście obliczeniowe zastosowane w poszczególnych metodach szczegółowo opisano poniżej.
Metoda odcięcia: Ponieważ metoda odcięcia przydziela wpływ danego etapu cyklu życia do użytkownika powiązanego z danym etapem (w przeciwieństwie do dzielenia wpływu etapu cyklu między użytkowników), nie wymaga to obliczeń.
Przydział ekonomiczny: Przydział ekonomiczny rozdziela wpływ produkcji nowego dysku pomiędzy Użytkownika 1 i Użytkownika 2 danego dysku. W niniejszym studium przydział ekonomiczny opiera się na różnicy cen pomiędzy dyskami nowymi a recertyfikowanymi. Zakłada się, że dysk recertyfikowany będzie sprzedawany z 30% zniżką w stosunku do nowego dysku. W celu obliczenia przydziału zakładamy, że pełna cena nowego dysku jest ceną P. Użytkownik 1 płaci 100% ceny P, a użytkownik 2 płaci 70% ceny P. Całkowity koszt zapłacony za dyski wynosi 1,7P. Użytkownik 1 płaci 1 P / 1,7 P = 59% kosztów całkowitych kosztów, a Użytkownik 2 płaci 0,7 P / 1,7 P = 41% całkowitych kosztów. Te ułamki są wykorzystywane do alokacji emisji pochodzących z produkcji nowych dysków; w związku z tym Użytkownik 1 ponosi 59% całkowitego wpływu produkcji, a Użytkownik 2 — 41%.
CFF: CFF to złożony wzór uwzględniający produkcję nowych dysków, wpływ związany z certyfikacją, uniknięcie produkcji nowych dysków oraz wpływ wycofania z eksploatacji, oraz podaż i popytem na recertyfikowane dyski. Kompletny wzór CFF obejmuje warunki dotyczące odzyskiwania energii ze spopielenia odpadów. Nie braliśmy pod uwagę odzyskiwania energii w obliczeniach analitycznych dotyczących utylizacji na koniec okresu użytkowania, zamiast tego korzystaliśmy z uproszczonej wersji CFF (patrz równanie 1).
Równanie 1: Uproszczona wzór na obliczanie śladu środowiskowego materiału w obiegu zamkniętym (CFF) wykorzystany w studium przypadku
Powiększ
Równanie 1: Uproszczona wzór na obliczanie śladu środowiskowego materiału w obiegu zamkniętym (CFF) wykorzystany w studium przypadku
Tabela 5: Podsumowanie zmiennych wykorzystywanych we wzorze CFF
Zmienna
Definicja
Wartość dla użytkownika 1
Wartość dla użytkownika 2
R1
Materiały przychodzące z recyklingu (np. ponownie certyfikowany napęd)
0
1
Produkcja
Produkcja modelowana w ecoinvent v3.10
Testowanie:
Dane pierwotne dotyczące zużycia energii i lokalizacji Zużycie energii modelowane w ecoinvent v3.10
Opakowanie
Podstawowe dane dotyczące pakowania i ilości Produkcja materiałów i transport modelowane w ecoinvent v3.10
Dystrybucja (pierwsze użytkowanie)
Transport dysku od firmy Seagate do klienta
Podstawowe dane dotyczące lokalizacji klienta i środka transportu Modelowane w ecoinvent v3.10
Zwrot w celu ponownej certyfikacji
Transport dysku z powrotem do firmy Seagate
Odpowiada dystrybucji przy pierwszym użyciu przed zwrotem do firmy Seagate
Proces recertyfikacji
Sanityzacja danych
Dane pierwotne dotyczące zużycia energii i lokalizacji Zużycie energii modelowane w ecoinvent v3.10
Testowanie:
Dane pierwotne dotyczące zużycia energii i lokalizacji Zużycie energii modelowane w ecoinvent v3.10
Opakowanie
Podstawowe dane dotyczące pakowania i ilości Produkcja materiałów i transport modelowane w ecoinvent v3.10
Dystrybucja (drugie użytkowanie)
Transport dysku od firmy Seagate do klienta
Dane wtórne wykorzystywane do modelowania dystrybucji do klientów; dystrybucją zajmuje się firma zewnętrzna, a dane pierwotne nie są dostępne
Zakończenie okresu użytkowania
Transport dysku od firmy Seagate do klienta
3.4 Metoda oceny wpływu
W badaniu wykorzystano metodę oceny ReCiPe (2016) xvii do mierzenia wpływu w czterech kategoriach: współczynnik globalnego efektu cieplarnianego (GWP), toksyczność dla ludzi, niedobór surowców minerałów oraz zużycie wody. Kategorie zamieszczono, aby zaprezentować całościowe spojrzenie na efektywność środowiskową w ramach wielu wskaźników; jednak tylko współczynnik GWP jest istotny w dyskusji na temat rozliczania gazów cieplarnianych. W związku z tym nasza sekcja wyników koncentruje się na GWP. Toksyczność dla ludzi, niedobór zasobów minerałów i zużycie wody są ujęte w załączniku.
4.0 Wyniki i dyskusja
4.1 Brak przydziału
Wyniki procesu recertyfikacji są najpierw porównywane z dwoma dyskami jednorazowego użytku (patrz rysunek 3), co prowadzi do następujących obserwacji: Całkowite emisje z recertyfikowanych dysków są o 25% niższe w przeliczeniu na TB/rok w porównaniu z dyskami nowymi. Przy uwzględnieniu całej logistyki recertyfikacja daje 0,22 kg CO2e na TB-rok; natomiast dwa nowe dyski (alternatywa dla pierwszego użytkowania dysku i drugiego użytkowania recertyfikowanego) dają 0,46 kg CO2e na TB-rok. Dystrybucja i wycofanie z eksploatacji mają większy wpływ w przeliczeniu na TB-rok w przypadku dysków recertyfikowanych, ponieważ mają one mniejszą pojemność i krótszy czas użytkowania. Emisje rozkładają się na mniejszą liczbę TB-lat w porównaniu z dyskami nowymi. Pomimo tych wzrostów, recertyfikowane dyski nadal wykazują lepszą ogólne właściwości środowiskowe. Metody przydziału są potrzebne w celu ustalenia sposobu, w jaki 0,69 kg CO2 w przypadku dysków recertyfikowanych powinno być rozdzielone pomiędzy ich użytkowników.
Rysunek 3: Wyniki emisji gazów cieplarnianych dla dwóch jednorazowych dysków w porównaniu z recertyfikacją
Powiększ
Rysunek 3: Wyniki emisji gazów cieplarnianych dla dwóch jednorazowych dysków w porównaniu z recertyfikacją
4.2 Metoda odcięcia
Rysunek 3 przedstawia wyniki zastosowania metody odcięcia w celu rozdziału wpływu dysków recertyfikowanych pomiędzy pierwszego i drugiego użytkownika. Ta metodologia daje następujące rezultaty:
W ramach tej metody Użytkownikowi 1 zostaje przydzielona nowa produkcja i dystrybucja dysku. Wszystkie etapy cyklu życia po pierwszym użytkowniku są przydzielane Użytkownikowi 2, włączając w to transport dysku od Użytkownika 1 do firmy Seagate w celu recertyfikacji. Zgodnie z tym podejściem Użytkownikowi 2 przydzielone jest o 50% mniej emisji niż Użytkownikowi 1. Niższe emisje na TB-rok mogą zachęcać klientów do zakupu recertyfikowanych dysków.
Użytkownik 1 nie ma przydzielonego poziomu emisji na koniec okresu użytkowania w ramach metody odcięcia, ale stanowi to znikomą korzyść w porównaniu z wpływem produkcji nowych dysków. W związku z tym istnieje minimalna zachęta dla Użytkownika 1 do zwrotu napędu do recertyfikacji, w przeciwieństwie do liniowej ścieżki utylizacji.
Rysunek 4: Emisje gazów cieplarnianych przypisywane za pomocą metody odcięcia
Powiększ
Rysunek 4: Emisje gazów cieplarnianych przypisywane za pomocą metody odcięcia
4.3 Przydział ekonomiczny
Rysunek 5 przedstawia wyniki zastosowania ekonomicznej metody przydziału w celu przydzielania wpływów dysków recertyfikowanych. Ta metodologia daje następujące rezultaty:
Zgodnie z podejściem ekonomicznym, Użytkownik 1 ma przydzielone 58% produkcji nowego dysku, a Użytkownik 2 — 41% (patrz Sekcja 3.3).
W porównaniu z metodą odcięcia Użytkownik 1 zaobserwuje łączną redukcję przypisanych emisji wynoszącą 39%, co stanowi zachętę dla niego do zwrotu dysków do recertyfikacji.
Emisje odjęte użytkownikowi 1 muszą zostać przydzielone użytkownikowi 2, co znacznie zwiększa emisję użytkownika 2 w porównaniu z metodą odcięcia (wzrost o 74%).
Choć przydział ekonomiczny może wydawać się niekorzystny dla Użytkownika 2, całkowite emisje przydzielone Użytkownikowi 2 są wciąż niższe niż w przypadku zakupu nowych dysków (odpowiednio 0,40 kg CO2e na TB-rok w stosunku do 0,46 kg CO2e na TB-rok). Jednak przypisanie większego całkowitego udziału emisji do produktu poddanego recertyfikacji może zmniejszyć skłonność klientów do zakupu produktów poddanych recertyfikacji w porównaniu z nowymi.
Przydział ekonomiczny może zależeć od ceny recertyfikowanych dysków. Na cenę może wpływać wiele czynników poza jakością samych dysków.
Rysunek 5: Emisje gazów cieplarnianych przydzielone w sposób ekonomiczny
Powiększ
Rysunek 5: Emisje gazów cieplarnianych przydzielone w sposób ekonomiczny
4.4 Wzór CFF
Rysunek 6 przedstawia wyniki zastosowania metodologii CFF do przydziału wpływu recertyfikowanych dysków. Ta metodologia daje następujące rezultaty:
Podobnie jak w przypadku przydziału ekonomicznego, CFF skutkuje niższymi przydzielonymi emisjami dla Użytkownika 1 i wyższymi dla Użytkownika 2 w porównaniu z metodą odcięcia.
Emisje Użytkownika 1 są zmniejszone o 24% w stosunku do metody odcięcia.
Emisje użytkownika 2 wzrastają o prawie 50% w stosunku do metody odcięcia, lecz nadal są niższe niż w przypadku zakupu nowych dysków (0,46 kg CO2e na TB-rok).
Wzór CFF skutkuje najbardziej zrównoważonym podejściem pomiędzy użytkownikami, z prawie równymi emisjami przydzielonymi obu. Takie zrównoważone podejście może stanowić zachętę dla obu użytkowników w porównaniu z przydziałem ekonomicznym, który może wydawać się niekorzystny dla Użytkownika 2. Alternatywnie parytet emisji pomiędzy pierwszym i drugim użytkowaniem może zniechęcać niektórych potencjalnych klientów do recertyfikowania dysków, pomimo korzyści pod względem kosztów.
Rysunek 6: Emisje gazów cieplarnianych obliczane za pomocą CFF.
Powiększ
Rysunek 6: Emisje gazów cieplarnianych obliczane za pomocą CFF.
Wnioski
Rozwiązanie problemu znaczącego wpływu środowiskowego produkcji i utylizacji dysków twardych wymaga zmiany sposobu myślenia, praktyk biznesowych i zasad rozliczania. Wpływ pod względem emisji GHG dysku recertyfikowanego może być bardziej równomiernie rozłożony pomiędzy wielu użytkowników za pomocą innych metod niż metoda odcięcia. Takie działanie stanowiłoby zachętę dla większej liczby firm do udziału w praktykach związanych z ponownym wykorzystaniem i odnawianiem w obiegu zamkniętym, które są kluczowymi czynnikami w gospodarce o obiegu zamkniętym i w osiąganiu celów zrównoważonego rozwoju, takich jak cel zrównoważonego rozwoju 12 zdefiniowany przez ONZ.xviii
Niniejszy dokument przedstawia studium przypadku, w którym porównuje się metodę odcięcia z dwoma alternatywami: przydziałem ekonomicznym i przydziałem na podstawie wzoru CFF. Na podstawie tego studium dochodzimy do następujących wniosków:
Zarówno metoda przydziału ekonomicznego, jak i na podstawie wzoru CFF zmniejsza emisje przypisane do Użytkownika w porównaniu z metodą odcięcia, zachęcając pierwszych użytkowników do zwrotu dysków wycofanych z użytku do recertyfikacji.
Zarówno w ramach podejścia ekonomicznego, jak i CFF, Użytkownikowi 2 przypisana jest większą ilość emisji w porównaniu z metodą odcięcia. Chociaż może wydawać się to zniechęcające do Użytkownika 2, emisje związane z ponownym użytkowaniem dysku są nadal niższe z porównywalnym nowym dyskiem. Dlatego recertyfikacja jest nadal korzystna z perspektywy ilości emisji.
Przydział ekonomiczny może skutkować przypisaniem wyższych emisji Użytkownikowi 2, jeżeli cena dysku recertyfikowanego będzie zbliżona do porównywalnego dysku nowego.
Zgodnie z założeniami niniejszego systemu, całkowite emisje przypisane Użytkownikowi 2 na podstawie metody ekonomicznej są wyższe niż te przypisane Użytkownikowi 2. Skutki przydziału ekonomicznego mogą się także różnić w zależności od czynników rynkowych, w tym różnicy w cenie pomiędzy dyskami recertyfikowanymi a nowymi.
Wzór CFF zapewnia najbardziej zrównoważony przydział pomiędzy użytkownikami z prawie równym podziałem 50:50. Biorąc pod uwagę popyt na rynku zarówno na zwrot, jak i zakup recertyfikowanych dysków, wzór CFF oferuje najlepsze zachęty dla obu użytkowników.
System Seagate wspiera CFF jako realną opcję przydziału emisji dla systemów o obiegu zamkniętym.
Metoda odcięcia sprawdza się najlepiej jako zachęta do zakupu dysków w celu recertyfikacji, natomiast przydział ekonomiczny najskuteczniej zachęca do zwrotu dysków do ich recertyfikacji.
Jak wykazano w studium przypadku, wybór metody przydziału ma konsekwencje — nie tylko wpływa na wyniki liczbowe, ale wyniki te mogą potencjalnie wpływać na zachowania firm. Przy rekomendowania podejścia do przydzielania emisji, agencje normalizacyjne powinny uwzględnić szereg czynników, w tym zachowania, do których chcą zachęcać, względną łatwość wdrożenia oraz konieczność spójności w całej branży.
Aneks
A1. Wyniki dodatkowe
Wyniki dotyczące toksycznego wpływu na ludzi, niedoboru zasobów minerałów oraz zużycia wody przedstawiono w tabeli 6. Chociaż te kategorie nie są ujęte w inwentaryzacji GHG, mogą być uwzględniane w ocenach LCA. Metody LCA opisane w punkcie 2 stosuje się do każdej z kategorii. Na podstawie Tabeli można wyciągnąć następujące wnioski:
Trendy są zgodne z tymi dotyczącymi emisji GHG omówionymi w punkcie 4.
Metoda odcięcia skutkuje najkorzystniejszym przydziałem dla Użytkownika 2. Podejście ekonomiczne skutkuje najkorzystniejszym przydziałem dla Użytkownika 1.
Natomiast wzór CFF jest podejściem najbardziej zrównoważonym.
W tych kategoriach wpływ w największym stopniu zależy od produkcji nowego dysku. W szczególności niedobór surowców mineralnych wpływa w ponad 99% na produkcję nowych dysków. Zużycie wody ma swój udział również w procesie recertyfikacji poprzez pośrednie zużycie wody na generowanie elektryczności. Toksyczność dla ludzi ma wpływ na emisje na wszystkich etapach cyklu życia, choć największy udział ma w tym nowy napęd (90%).
Tabela 6: Wyniki przydziału dla kategorii: toksyczność dla ludzi, niedobór zasobów minerałów i zużycie wody.
Astrid Wynne, Rich Kenny, 2024. Limitations of linear GHG Protocol carbon reporting in achieving circular progress. E3S Web of Conferences 455. https://doi.org/10.1051/e3sconf/202345501013
ISO/IEC 27040:2024, 2024. Technologia informatyczna – Techniki bezpieczeństwa – Bezpieczeństwo pamięci masowej. Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna, Wydanie drugie. https://www.iso.org/standard/80194.html
Hongyue Jin, Kali Frost, Ines Sousa, Hamid Ghaderi, Alex Bevan, Miha Zakotnik, Carol Handwerker, 2020. Life cycle assessment of emerging technologies on value recovery from hard disk drives. Resources, Conservation and Recycling 157. https://doi.org/10.1016/j.resconrec.2020.104781
x
Fulvio Ardente, Laurea Talens Peiró, Fabrice Mathieux i Davide Polverini, 2018. Accounting for the environmental benefits of remanufactured products: Method and application. Journal of Cleaner Production, 198:1545–1558. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2018.07.012
Weidema B P, Bauer C, Hischier R, Mutel C, Nemecek T, Reinhard J, Vandenbo C O, Wernet G, 2013. Overview and methodology: data quality guideline for the ecoinvent database version 3 (final). Swiss Centre for Life Cycle Inventories: St Gallen.
Anthesis Consulting Group Ltd przygotowała niniejszy raport na wyłączny użytek klienta i zgodnie z przeznaczeniem określonym w umowie pomiędzy Anthesis a klientem, na mocy której sporządzono niniejsze sprawozdanie. Anthesis dołożyła należytej staranności, przygotowując ten raport, lecz nie, z wyjątkiem wyraźnie określonych, weryfikowała niezależnie informacji dostarczonych przez strony trzecie. Nie udziela się też żadnych innych gwarancji, wyraźnych ani dorozumianych, w stosunku do treści niniejszego sprawozdania. Wykorzystanie tego sprawozdania lub poleganie na jego treści przez nieupoważnione strony bez pisemnej zgody Anthesis odbywa się na własne ryzyko; Anthesis nie obowiązku zachowania ostrożności w stosunku do takich podmiotów zewnętrznych. Wszelkie zalecenia, opinie lub ustalenia przedstawione w niniejszym sprawozdaniu oparte są na faktach i okolicznościach, jakie występowały w czasie sporządzania raportu. Wszelkie zmiany tych faktów i okoliczności mogą niekorzystnie wpłynąć na zalecenia, opinie lub ustalenia zawarte w niniejszym sprawozdaniu.
Informacje o firmie Anthesis
Anthesis to aktywator zrównoważonego rozwoju.
Stanowimy największą na świecie grupę ekspertów specjalizujących się w tematyce zrównoważonego rozwoju: ponad 1300 osób pracujących w czterdziestu krajach, które obsługują ponad 4000 klientów.
Istniejemy, aby kształtować bardziej produktywny i prężny świat poprzez pomaganie organizacjom w przejściu na nowe modele zrównoważonej wydajności.
Nasz zespół łączy szeroką i głęboką wiedzę na temat zrównoważonego rozwoju z komercyjnymi i operacyjnymi możliwościami potrzebnymi do wymyślania i wprowadzania prawdziwych zmian.
Zachęty do ponownego wykorzystania dysków pamięci masowej w gospodarce o obiegu zamkniętym
