Heeft deze informatie u geholpen?
Hoe kunnen we dit artikel nog verbeteren?
RAID-niveaus verschillen in prestaties, bruikbare opslagcapaciteit en mogelijkheden voor gegevensbescherming, afhankelijk van de gekozen configuratie en het aantal schijven in de array. Bekijk de samenvattingen voor elk RAID-niveau voordat u een configuratie voor uw apparaat selecteert.
Raadpleeg Arrays configureren en beheren voor instructies over RAID-configuratie.
| RAID-niveau | Min. wordt aangedreven | Max. rijdt | Opmerkingen |
|---|---|---|---|
| RAID 0 | 2 | 8 | |
| RAID 1 | 2 | 2 | Voor een RAID 1-array worden slechts twee schijven ondersteund. |
| RAID 5 | 5 | 8 | Er zijn minimaal vijf schijven nodig om achtergrondinitialisatie als optie mogelijk te maken.* |
| RAID 6 | 7 | 8 | Er zijn minimaal zeven schijven nodig om achtergrondinitialisatie als optie mogelijk te maken.* |
| RAID 10 | 4 | 8 | Er is een even aantal schijven vereist (vier, zes of acht). |
| RAID 50 | 6 | 8 | Er is een even aantal schijven vereist (zes of acht). Kan alleen worden aangemaakt via initialisatie op de voorgrond.* |
| RAID 60 | 8 | 8 | Kan alleen worden aangemaakt via initialisatie op de voorgrond.* |
| * Om het verschil tussen een achtergrondinitialisatie en een voorgrondinitialisatie beter te begrijpen, zie Een array maken. | |||

RAID 0 biedt de hoogste sequentiële prestaties door gegevens over alle schijven in de array te schrijven (striping). De bruikbare opslagcapaciteit is gelijk aan de gecombineerde capaciteit van alle schijven.
RAID 0 biedt geen gegevensbescherming. Als een harde schijf uitvalt, gaan alle gegevens in de array verloren. RAID 0 is het meest geschikt voor tijdelijke of niet-kritieke gegevens waarbij prestaties de belangrijkste vereiste zijn en de gegevens vanuit een andere bron kunnen worden hersteld.

RAID1 spiegelt gegevens tussen twee schijven, wat zorgt voor verbeterde gegevensbescherming. Als één schijf uitvalt, blijven de gegevens beschikbaar op de overgebleven schijf.
Omdat alle gegevens naar beide schijven worden geschreven, neemt de bruikbare opslagcapaciteit met 50% af. De schrijfprestaties zijn lager dan bij RAID 0, omdat het meerdere keren schrijven van gegevens tijd kost. RAID1 wordt alleen ondersteund met twee schijven en kan niet worden uitgebreid.

RAID5 schrijft gegevens naar alle schijven in de array en verdeelt de pariteitsinformatie erover. Als een schijf uitvalt, blijft de array functioneren en kunnen de ontbrekende gegevens worden hersteld op een vervangende schijf.
Als een tweede schijf uitvalt voordat het herstelproces is voltooid, gaan de gegevens in de array verloren.
De prestaties van RAID5 kunnen die van RAID0 benaderen en bieden tegelijkertijd bescherming tegen het uitvallen van één enkele schijf. De bruikbare capaciteit wordt berekend door de capaciteit van de kleinste schijf te vermenigvuldigen met het totale aantal schijven in de array, min één:
Kleinste schijfcapaciteit × (Totaal aantal schijven − 1)
Voorbeeld 1: Aan een array worden vijf schijven van 8 TB toegewezen, voor een totaal van 40 TB. De vergelijking luidt:
8 TB x 4 = 32 TB
Voorbeeld 2: Aan een array worden vier schijven van 16 TB en één schijf van 24 TB toegewezen, voor een totaal van 88 TB. De vergelijking luidt:
16 TB x 4 = 64 TB

RAID6 schrijft gegevens naar alle schijven in de array en slaat twee sets gedistribueerde pariteitsinformatie op. Deze configuratie zorgt ervoor dat de array het uitvallen van maximaal twee schijven kan opvangen zonder gegevensverlies.
Het herstellen van gegevens na een schijfdefect is trager dan bij RAID5 vanwege de extra pariteitsberekeningen, maar RAID6 biedt aanzienlijk betere bescherming voor arrays met een grote capaciteit.

RAID10 combineert de gegevensbescherming van RAID1 met de prestatievoordelen van RAID0. De array bestaat uit gespiegelde paren schijven die vervolgens worden samengevoegd.
RAID10 kan het uitvallen van één schijf in elk gespiegeld paar tolereren, zolang beide schijven in dezelfde spiegel niet tegelijkertijd uitvallen. Deze configuratie biedt krachtige gegevensbescherming en hoge prestaties, met name voor workloads waarbij veelvuldig toegang tot talrijke kleine bestanden nodig is en die baat hebben bij een hoger aantal input/output-bewerkingen per seconde (IOPS).

RAID 50 combineert RAID 0-striping met RAID 5-pariteit door gegevens over meerdere RAID 5-groepen te verdelen. Deze configuratie biedt betere schrijfprestaties dan RAID 5 en biedt tegelijkertijd een grotere fouttolerantie dan een enkel RAID-niveau.
Er zijn minimaal zes schijven nodig. Arrays met een groot aantal schijven kunnen langer nodig hebben om te initialiseren en opnieuw op te bouwen vanwege de toegenomen capaciteit.
RAID 50 kan alleen worden aangemaakt via initialisatie op de voorgrond. Tijdens de initialisatie op de voorgrond moet uw apparaat losgekoppeld zijn van de hostcomputer. Raadpleeg voor meer informatie Een array maken.

RAID 60 combineert RAID 0-striping met RAID 6-dubbele pariteit door gegevens over meerdere RAID 6-groepen te verdelen. Deze configuratie biedt betere prestaties dan RAID 6 en zorgt tegelijkertijd voor een hoge fouttolerantie.
Er zijn minimaal acht schijven nodig. Omdat RAID60-arrays een groot aantal schijven gebruiken, duren initialisatie- en herstelbewerkingen langer dan bij standaard RAID-niveaus.
RAID 60 kan alleen worden aangemaakt met behulp van initialisatie op de voorgrond. Tijdens de initialisatie op de voorgrond moet uw apparaat losgekoppeld zijn van de hostcomputer. Raadpleeg voor meer informatie Een array maken.

Een RAID+Spare-configuratie omvat een gereserveerde schijf die automatisch een defecte schijf vervangt. Wanneer een schijf uitvalt, begint de gegevenssynchronisatie naar de reserve onmiddellijk, waardoor de tijd dat de array in een verslechterde toestand werkt, wordt verkort. Arrays met redundantie die geen reserve bevatten, moeten wachten tot een vervangende schijf is opgestart voordat de synchronisatie kan beginnen.
Raadpleeg voor meer informatie Een reserveschijf toewijzen.
Bij RAID + Spare-arrays blijven de gegevens intact wanneer het minimale aantal redundante schijven uitvalt. Als een extra schijf echter uitvalt vóór of tijdens de gegevenssynchronisatie met de reserveschijf, gaan de gegevens in de array verloren. Zie de voorbeelden hieronder.