Kunstmatige intelligentie en datagestuurde workloads hebben infrastructuur opnieuw in de schijnwerpers geplaatst. Echter, hoe nader men kijkt, des te minder gaat dit moment over een enkele doorbraak. En het gaat er steeds meer om of de wereld de gegevenslaag op economische en duurzame wijze kan blijven uitbreiden.
De wereldwijde gegevenscreatie versnelt in een tempo dat we nog nooit eerder hebben meegemaakt. In 2005 werd wereldwijd ongeveer één zettabyte aan gegevens gegenereerd. In 2020 was dat aantal gestegen tot meer dan 70 zettabytes. In de komende jaren worden honderden extra zettabytes verwacht. AI is zeker een drijvende kracht achter die groei, maar het is niet de enige factor. Clouddiensten, video, automatisering, compliance en verbonden systemen dragen allemaal bij aan deze sterke groei.
Daarom ben ik van mening dat we momenteel iets meemaken dat verder gaat dan een technologische cyclus. Het betreft een verschuiving in infrastructuur en kapitaalallocatie. Naarmate de hoeveelheid gegevens toeneemt, wordt de vraag duidelijk en urgent: Kan de infrastructuur hiermee mee groeien op een economische en duurzame manier?
Informatica haalt de krantenkoppen. Gegevens zorgen ervoor dat de economie functioneert.
Wanneer mensen het hebben over AI-infrastructuur, richten zij zich vaak op rekenkracht. Echter, computers kunnen niet functioneren zonder gegevens, en die gegevens moeten worden bewaard, beschermd en op grote schaal terugvindbaar zijn. Het dient te worden opgeslagen.
In hyperscale-omgevingen wordt het merendeel van die gegevens opgeslagen op harde schijven. Niet als een traditionele praktijk, maar omdat economie op wereldschaal van belang is. Kosten en energieverbruik per terabyte. Capaciteit per rek. Deze variabelen hebben een directe invloed op het rendement op de lange termijn van infrastructuurinvesteringen.
En die economische aspecten zijn precies waar Seagate zich op richt.
Van mijlpalen in het laboratorium tot infrastructuur op productieschaal
Vorig jaar introduceerde Seagate Mozaic, het eerste op HAMR gebaseerde opslagplatform voor productie op industriële schaal. Vandaag gaat Mozaic over naar de volgende generatie: Mozaic 4+.
Ons Mozaic 4+‑platform is gekwalificeerd en in productie ingezet bij twee toonaangevende hyperscale‑cloudproviders en ondersteunt capaciteiten tot 44 terabytes per schijf. Dat is van belang omdat het verschil tussen een kop in de krant en een keerpunt eenvoudig is: de productieschaal. Dit is geen laboratoriumdemonstratie. Het betreft infrastructuur die in de echte wereld functioneert.
Wat Seagate onderscheidt, is niet alleen een mijlpaal op het gebied van capaciteit, maar ook de voorspelbaarheid van de roadmap die hieraan ten grondslag ligt. We hebben een duidelijk pad uitgestippeld naar schijven van 100 terabyte. Beslissingen over hyperscale-infrastructuur worden genomen met een horizon van vijf, zeven of zelfs tien jaar. Klanten moeten erop kunnen vertrouwen dat de opslagdichtheid blijft toenemen zonder dat er ingrijpende architecturale aanpassingen nodig zijn.
De exabyte-wiskunde: minder schijven, minder stroomverbruik, minder complexiteit
Laten we het tastbaar maken. In een implementatie van één exabyte verbetert Mozaic de efficiëntie van de infrastructuur met ongeveer 47% in vergelijking met standaardimplementaties van 30 TB. Dit resulteert in tienduizenden minder schijven, een kleiner rack‑oppervlak, lagere koelingsvereisten en ongeveer 0,8 miljoen kilowattuur aan jaarlijkse energiebesparing. Op hyperschaal leiden deze efficiëntieverbeteringen tot aanzienlijke voordelen op het gebied van kapitaal- en exploitatiekosten.
Waarom deze mijlpaal technologisch gezien van belang is (naast het aantal)
De capaciteit van harde schijven is in het verleden vergroot door de oppervlaktedichtheid te verhogen: er werd meer data op elk schijfoppervlak opgeslagen zonder de fysieke afmetingen van de schijf te vergroten. Traditionele magnetische opnametechnologieën naderden echter hun fysieke grenzen.
Meer dan twintig jaar geleden begon Seagate te investeren in HAMR (Heat-Assisted Magnetic Recording), omdat we begrepen dat voor langdurige dichtheidsschaalvergroting een fundamenteel nieuwe aanpak nodig was. HAMR heropent die dichtheidscurve.
Eenvoudig gezegd maakt HAMR gebruik van nauwkeurige lasertechnologie om tijdens het schrijven van gegevens kortstondig een microscopisch klein puntje op de schijf te verwarmen. Dankzij deze tijdelijke verwarming kunnen wij gegevens met een veel hogere dichtheid opslaan zonder dat de schijf groter hoeft te worden. Beschouw het als verticaal bouwen in plaats van het uitbreiden van de voetafdruk.
Met Mozaic 4+ bereiken we meer dan vier terabyte per schijf, het platform met de hoogste dichtheid dat momenteel in hyperscale-productie is bewezen.
Schaalbaarheid zonder afbreuk te doen aan de betrouwbaarheid
Er bestaat een algemene misvatting dat het vergroten van de capaciteit ten koste gaat van de prestaties of betrouwbaarheid. Dat is hier niet het geval. Deze generatie is voorzien van een geavanceerde ophangingsarchitectuur en een verbeterd systeem-op-chip, waardoor de schijf over een grotere verwerkingscapaciteit beschikt en betrouwbaar functioneert bij ongekende bitdichtheden.
Met andere woorden, we vergroten de capaciteit met behoud van de prestaties, doorvoersnelheid en betrouwbaarheid op enterprise-niveau die hyperscale-omgevingen vereisen.
De realiteit van de klant: voorspelbaarheid is van belang
Wij werken samen met 's werelds grootste hyperscalers en toonaangevende bedrijven op het gebied van bedrijfsinfrastructuur, en één ding is duidelijk: de vraag naar exabytes is groot, maar het belangrijkste is voorspelbaarheid. Hyperscale-infrastructuur is gebaseerd op meerjarige planningscycli. Klanten kunnen zich geen volatiliteit in de opslaglaag veroorloven.
Gegevens worden steeds uitgebreider, worden meer verspreid en worden voor langere tijd bewaard. AI-workloads vereisen dat gegevens worden gerepliceerd, gelokaliseerd, bewaard en opnieuw getraind. AI verwerkt niet alleen gegevens. Het vergroot de omvang ervan.
Die verschuiving stelt nieuwe structurele eisen aan de infrastructuur. De belangrijkste vraag die klanten stellen is: Hoe kan infrastructuur zodanig worden geschaald dat datagroei een langetermijnvoordeel wordt in plaats van een beperking?
De kern van dat antwoord is opslag met een grote capaciteit. Tegenwoordig wordt ongeveer 87% van de gegevens in grote clouddatacenters opgeslagen op harde schijven. Flash is essentieel voor veeleisende workloads, maar harde schijven blijven de dominante technologie voor massale gegevensopslag, met een verwachte exabyte-groei die ongeveer vier keer zo groot is als die van NAND in cloudomgevingen.
De infrastructuurkwestie van het decennium
Nog niet zo lang geleden werden gegevens beschouwd als een kostenpost. Tegenwoordig vormen gegevens een steeds belangrijker strategisch bezit. De infrastructuur bepaalt of die waarde toeneemt of juist wordt beperkt.
De belangrijkste infrastructuurvraag van dit decennium is niet hoe snel modellen kunnen worden getraind. Het is de manier waarop de wereldwijde data-infrastructuur duurzaam kan worden geschaald. Met Mozaic hebben we HAMR van een doorbraak naar een gangbare infrastructuur getransformeerd, waardoor we vandaag de dag productiecapaciteit kunnen leveren en de dichtheidscurve voor het komende decennium kunnen uitbreiden.
Wij zijn van mening dat innovatie de opslagcapaciteit van de wereld moet vergroten, niet beperken. Met de volgende generatie van ons Mozaic-platform kijken we ver vooruit in de toekomst — en die toekomst ziet er veelbelovend uit.
Lees meer over de technologie achter ons Mozaic-platform hier.
